Moederdag

“Mijn moeder is de liefste” “Voor mijn lieve mama” “Mama de liefste” Allemaal teksten en kreten die de komende tijd voorbij komen. Moederdag, het is weer bijna zo ver.

Ik krijg altijd wat gemengde gevoelens bij het lezen van deze teksten. Met die naderende dag, waarop moeders extra in het zonnetje worden gezet, komen er een hele hoop vragen en gedachten bij mij naar boven.

Wat voor moeder ben ik? Ben ik wel een lieve, goede en zorgzame moeder? Laat ik de kinderen wel voldoende zien dat ik van ze houd? Mijn eerste ervaringen als moeder waren niet bepaald goed. Na de geboorte van onze zoon heb ik enorm geworsteld. Het was geen makkelijke baby, maar ook ik voelde me niet goed. Zoveel mensen zeiden “volg je moedergevoel” en ik kon het alleen maar uitschreeuwen “WELK MOEDERGEVOEL????” Na een half jaar kwam er eindelijk duidelijkheid; een postpartum depressie. Dat verklaarde een hoop. Wat betekent het om moeder te zijn? Wat voel je dan en wat houdt dat in?? Vragen waar ik nog lang mee geworsteld heb.

Een moeder met weinig geduld, een kort lontje, vaak moe en regelmatig boos. Een moeder waarbij het niet lukte haar kind te troosten en regelmatig even helemaal geen moeder wilde zijn. Zo heb ik me jaren gevoeld en ook nu nog, na 4 jaar en inmiddels nog een dochter, zie ik mezelf soms zo en vind ik het moeilijk om dat moedergevoel te voelen. Er zijn gelukkig steeds meer betere momenten en ik ben ontzettend blij met mijn twee schatten. Toch is dat wel een dingetje hoor die Moederdag teksten. Voor de allerliefste moeder…..ben ik dat wel voor mij kinderen?

Als heit (papa in het Fries) vraagt aan onze kinderen “Wie is de allerliefste?” Roept zoon en inmiddels ook dochter: MAMAAA! Het wordt dus hoog tijd dat ik mijn kinderen op hun woord ga geloven.

Voor alle andere moeders: JE BENT DE ALLERLIEFSTE MOEDER! JA JIJ!

Liefs,
Marjolein

Fotograaf: moments by marij.